برخلاف مدیران اندیشکدهها که معمولا در تلویزیون و رسانه ها ظاهر میشوند و مقاله مینویسند، نیک استوارت را می توان «مکانیکِ لابیگری» خواند به این معنا که او بیشتر بر فعالیت پشت پرده و دور از رسانه ها متمرکز است. همزمان که چهره او چندان در قاب دوربین خبرنگاران قرار نمیگیرد اما دست او در پشت پرده بسیاری از قانونگذاریهای ضدایرانی در سالهای اخیر وجود داشته است.
